Museumbeveiliger
 Museum gastvrij beveiligen
Het is mogelijk om
gastvrij te zijn en goed te beveiligen. Een goed voorbeeld hiervan
is het Museum of Modern Art in New York. Je voelt je er gast en je
voelt je vrij. Er is meer beveiliging dan je ziet en de beveiliging
stoort niet.
Je kunt je afvragen of het Stedelijk Museum in Amsterdam goed
beveiligd is en of het Stedelijk Museum gastvrij is. De
toegangscontrole stelt weinig voor.
Het gaat in dit kader te ver om alle musea bij naam te noemen.
Maar nog een voorbeeld is het Museum Du Pont in Tilburg, waar de
toegangscontrole slecht is, diefstal en beschadiging gemakkelijk
onopgemerkt kan gebeuren en het beveiligingspersoneel een weinig
professionele indruk maakt.
De directeur van de Nederlandse Museumvereniging is niet
geïnteresseerd in museumbeveiligingsopleidingen. Detectiepoortjes
wijst ze beslist af, want je moet een museum prettig in en uit
kunnen lopen en daarbij past fouilleren al helemaal niet. Zoals het
er nu uit ziet heeft de directeur van de Nederlandse
Museumvereniging een mening die achter loopt bij de realiteit en bij
een toekomstgerichte succesvolle aanpak voor veiligheid en
gastvrijheid.
 Hoe
gastvrijheid, veiligheid hand in hand gaan kan men bewonderen in de
National Gallery in Londen. Daar loop je prettig in en uit, zonder
ongewenst toeschouwer te zijn van criminele misdrijven en
vernielzucht van vandalen. In de National Gallery in Londen bestaat
goed gastheerschap vooral uit het vooruitzien, vooruitdenken en
vooruithandelen op mogelijke incidenten. Er bestaat een collectieve
verantwoordelijkheid voor veiligheid ten aanzien van de bezoekers,
de collecties, het gebouw en alle medewerkers.
De beveiliging binnen het museum
Bij de meeste musea
ontbreekt een goed beveiligingsplan en goed opgeleid en getraind
personeel. Het beveiligingsplan is vaak beperkt tot het opstellen
van huisregels voor publiek en personeel, standaardprocedures bij
incidenten, afspraken met de politie, collectie- en sleutelbeheer,
toegangsbeleid, uitleenbeleid, elektronische
beveiligingsmaatregelen.
In de meeste musea ontbreekt voldoende beveiligingspersoneel die
over voldoende diploma’s en trainingen beschikt. De musea beschikken
in het algemeen niet over een goede leidinggevende zoals een
Security Manager, die rechtstreeks verantwoording aflegt aan de
directie van het museum. Er zijn bij sommige musea wel
verantwoordelijke functionarissen, maar het komt hoogst zelden voor
dat deze leidinggevende zich voor 100% met veiligheidszorg bezig
houdt en daarnaast geen neventaken hoeft te vervullen.
Enkele cijfers:
- 10 % van de 650 musea heeft
vijf fulltime beveiligers.
- Er zijn nagenoeg evenveel betaalde
als onbetaalde beveiligers in dienst van musea
- 20 % van musea
werkt met vrijwilligers, waarvoor geen antecedentenonderzoek heeft
plaatsgevonden
- slechts 33% van de musea beschikt over
personeel met veiligheidszorg als hoofdtaak
- de meeste
beveiligers zijn ongediplomeerd
- musea maken weinig gebruik van
beveiligingsbedrijven
- musea geven in de praktijk de voorkeur
aan ongeschoold eigen personeel dan gediplomeerde beveiligers van
een beveiligingsbedrijf.
- 25 % van de functionarissen die
verantwoordelijkheid dragen voor de veiligheid weet niet of voor het
museum ooit een risico-analyse is gemaakt
Nog meer cijfers:
- 60 % van de Nederlandse
musea heeft standaardprocedures voor storing van alarmsysteem, bij
inbraak, diefstal, en voor storingen in elektriciteit,
klimaatbeheersing enz.
- 35% van de musea beschikken niet over
standaardprocedures voor incidenten als vernieling en beschadiging
van objecten, een roofoverval, een gijzeling of een bommelding.
- minder dan 60 % van de musea heeft een onderhoudskontrakt voor
de alarminstallatie, de grotere musea hebben wel een
onderhoudskontrakt
|
